Triatlon Türkiye Şampiyonası, Kuşadası

Elimde kocaman bir kupa bakıp bakıp şaşırıyorum, üzerinde ‘+40  Bayanlar Yaş Grubu Türkiye Birincisi’ yazıyor.  Bu benim ya! Evet evet bu benim, Türkiye Şampiyonu!! Şaka gibi, daha 2012 yılının Şubat ayında 25m havuzda bir boy bile yüzemeyen ben,  yüzme işini kotarmış bir de üstüne üstük yarışlara girebilir hale gelmiştim. Yıllardır gözümde büyüttüğüm hiç yapamayacağım zannettiğim yüzme sporu da artık yaptığım sporlar arasında yerini almış 1,500m hiç durmadan yüzer olmuştum.

2013 Triatlon sezonunda puanlı yarışları takip eden yarışmacılar Kuşadası’nda yapılan Türkiye Şampiyonasına da katılınca,  yıl içinde aldıkları puanlara göre bir sıralamada yerlerini alıyorlar ve sezonun en iyi ilk üçü belirleniyor.  40+ Kadınlarda yarışları takip eden ve puan toplayan Yasemin ile bendim sadece, Yasemin kırklarının sonlarında ben kırklarımın başlarında birlikte antrenman yapan iki rakip. Yasemin benim yüzme öğrenme sürecimde örnek aldığım, çok takdir ettiğim bir sporcu. Enerjisi spor heyecanı ile iyi ki tanımışım dediğim insanlardan biri. Böyle bir rakip ile yarışmakta ayrı bir keyif tabi.

Kuşadası yarışının sonucu kimin şampiyon olacağını belirleyecekti, Yasemin ile aramızda az bir puan farkı vardı. İkimizde büyük bir heyecanla yarışın başlamasını bekliyorduk. Yarıştan bir gün önce inanılmaz soğuk ve rüzgarlı bir hava karşıladı Kuşadası’nda bizi. Güneşli, sıcak bir Ege günü yaşayacağımızı zannederken kıştan kalma bir gün ile karşılaştık. Su ile çok barışık olmayan beni bu beklenmedik hava durumu epey gerdi tabi. Otele eşyalarımızı yerleştirip meşhur Kuşadası yokuşlu bisiklet parkurunu görelim dedik ve bindik bisikletlerimize. Dizlerimde kıkırdak erimesi olduğu için aslında bisiklete binmem ve özellikle de yokuşlu bir parkurda binmem çok sağlıklı değildi. Parkurda baktım yokuşlar korktuğum gibi değildi, çıkılabilir durumda,  dizlerim çok sorun çıkarmadı. Tek sorunum, yarış öncesi hava o kadar soğuktu ki denize girip yüzememekti.

Yarış öncesi teknik toplantıya gidildi, dostlarla karşılaşılıp hoş sohbetler edildi.  Güzel bir makarna yenildi ve yatıldı, ertesi sabah güzel bir hava olsun diye dualar edilerek uyundu.

Yarış sabahı geldiğinde hava gene soğuktu kat kat giyinip gittik yarış alanına kollarımıza bacaklarımıza numaraları yazdırdık. Bisikletlerimizi yerleştirdik ve titreyerek başladık yarışın başlamasını.  Birbirimize sarılarak ısıtmaya çalıştık ama ayaklarımız donuyor kumdan acayip soğuk geliyordu, yarış bir başlasa da suya girip biraz ısınsak diyorduk.

Veee yarış başladı, herkes suya doğru koşup başladı yüzmeye. Ben sakin sakin yürüdüm suya daldım ama yüzemedim. Gene heyecandan nefes alıp veremiyordum. Sakin olmam ve yüzmeye başlamam için biraz sırt üstü gittim ama sakinleyemedim. Hadi kurba gideyim dedim ama oda olmadı önden gelen ufak dalgalar yüzünden su yutuyordum. Grup benden uzaklaşırken çaresizce arkalarından bakarken buldum kendimi. Bu hemen hemen her yarışta başıma gelen bir olaydı, nefes alıp suya nefes vermek için kafamı soktuğumda nefes veremiyor boğulacak gibi oluyordum. Sonra dedim içimden bu yarış böyle bitmez en iyi yapabildiğin serbest yüzme yüz ve bitir şu işi. Başladım yüzmeye biraz bocalaya bocalaya belli bir ritme girdim. Bu ritme girdikten sonra gerisi kolaydı ve yüzme etabı bitti. Saate baktığımda tam 16dk bitirdiğimi gördüm 750m yi . Benim için inanılmaz iyi bir derece idi en son yarışımı 19dk da bitirdiğimi düşünürsek. Denizden çıkar çıkmaz başladım koşmaya, gerisi kolaydı benim için. Değişim alanına geldiğimde Yasemini ayakkabılarını giyerken yakaladım. Genelde aramızda en az 5dk fark olurdu. Beni görünce oda şaşırdı. Hızlıca çoraplarımı ayakkabılarımı giyip kaskımı takıp gözlüğümü takıp bir jel içip çıktım bisiklet parkuruna. 2dk 50sn harcamışım, normalde bir dakikanın altında olması gerekiyordu bu değişimin, epey vakit harcamışım. Bisiklet etabında sakin gittim, yokuş yukarı zaten istesem de çok hızlı gidemiyordum, yokuş aşağı  da asfaltın belli bir yerini kazıdıkları için risk alıp hızlı inemedim. Bizim kategori de bu yarışta 4 kişi yarışıyorduk. Yasemin arkamda kalmıştı, önümde de İzmirli triatlerden Nur vardı. Nur ile hiç yarışmamıştık şimdiye kadar, dailymile dan antrenmanlarını takip ettiğim sevdiğim birisi idi. Turları atarken önümde görüyordum onu. Her turda biraz daha yanaştım son turda yetiştim.  Bisiklet etabı 20km bittiğinde 50dk geçmişti. Bisikletimi bırakıp koşu etabına geçerken 1dk 15sn harcadım. Koşuya başlarken ayak başparmaklarım uyuşuktu ve bir türlü geçmedi o uyuşukluk. Hep antrenmanlarda bisiklete bindikten sonra mutlaka koşun (brick yapın) diyorlardı ama benim hiç vaktim olmuyordu brick yapmaya. Onun eksikliğini koşuda hissettim. Bir türlü koşu akmadı, tam ısındım rahat gidiyorum dediğimde de yarış bitti 24dk 49sn de de 5kilometrelik koşu etabını da bitirmiş oldum.  Toplam süre de 1 saat 35dk  oldu. Yarışı da birinci bitirince sezonun birincisi de oldum. Yasemin de ikincisi, üçüncü mü? Henüz üçüncümüz yok.. kim bilir belki seneye daha fazla kişi yarışırız da kürsüyü doldururuz.

O kadar da keyif aldım ki bu yarıştan bir daha hiçbir yarış kaçırmayacağım diye söz verdim kendime. İstanbul’a döner dönmez de Antalya da yapılacak olan Cumhuriyet kupasına kaydoldum. Bu yarışın mesafeleri biraz uzun tabi 1,900m yüzme, 90km bisiklet ve 21km koşu. Nasıl yaparım bilemiyorum ama amaç bitirmek ve biliyorum başlayınca da biter.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s